Łóżko się nie poruszyło.
Ale dziesiątej nocy nagle się obudziłem.
Zegar cyfrowy wskazywał godzinę 2:00 w nocy.
Mój telefon zaczął wibrować, sygnalizując powiadomienie.
Detekcja ruchu – pokój Mii.
Jeszcze na wpół śpiąc, otworzyłem obraz z kamery.
Na zdjęciu z kamery nocnej widać Mię leżącą na boku pod kołdrą.
Wszystko wydawało się spokojne.
Potem materac się poruszył.
Troszeczkę.
Wyglądało to tak, jakby coś pod spodem się poruszyło.
Poczułem ucisk w żołądku.
Ponieważ łóżko Mii nie miało szuflad do przechowywania rzeczy.
Pod spodem nie było nic, tylko drewniana podłoga.
Ale przed kamerą…
Coś wyraźnie się poruszało.
Wpatrywałam się w ekran telefonu, próbując przekonać samą siebie, że to tylko moja wyobraźnia. Ziarnisty, czarno-biały obraz z noktowizora ukazywał Mię leżącą nieruchomo na boku, jej maleńka klatka piersiowa unosiła się i opadała równomiernie z każdym oddechem. W pokoju panowała cisza. Jedynym ruchem było lekkie kołysanie się zasłon w oknie. Na chwilę materac przestał się poruszać i wszystko wróciło do normy.
Potem znowu się ruszył.
Nic dramatycznego – tylko powolny nacisk z dołu, jakby ktoś pchał ją ramieniem lub kolanem. Materac lekko wsunął się pod plecy Mii.
Moje serce biło szybko.
„Mia…” szepnęłam do siebie, chociaż nie mógł mnie usłyszeć przez kamerę.
Ruch powtórzył się, tym razem silniejszy. Materac lekko uniósł się na środku, po czym opadł z powrotem.
Łamałem sobie głowę nad rozsądnym wytłumaczeniem.
Rama może być uszkodzona.
Być może pękła sprężyna.
Nowy materac mógł zostać zamontowany nieprawidłowo.
Jednak żadna z tych teorii nie wyjaśniała tego, co wydarzyło się później.
Koc lekko się uniósł u stóp Mii.
Wyglądało to tak, jakby coś pchało go ku górze.
„Mia” – powiedziałem głośno, już wstając.
Złapałam szlafrok i pobiegłam korytarzem w stronę jego sypialni, wciąż patrząc na kamerę w telefonie.
Drzwi były zamknięte.
Ruch wewnątrz ustał.
Powoli otworzyłem drzwi.
Mia nadal spała.
Materac wyglądał zupełnie normalnie.
Ale coś było nie tak.
Przykucnąłem obok łóżka i lekko uniosłem koc, żeby przyjrzeć się powierzchni materaca. Nic niezwykłego. Materiał był gładki i płaski.
Wtedy przypomniałem sobie o kącie kamery.
Nie był skierowany bezpośrednio na górną część materaca.
Wskazał na bok.
Powoli mój wzrok powędrował w stronę dolnej krawędzi ramy łóżka.
Potem to zobaczyłem.
Materac nie był już równy.
Jeden róg przesunął się do góry.
⏬ Ciąg dalszy na następnej stronie ⏬
