Moja macocha przyszła na moją urodzinową kolację z domowym tortem w ręku, chociaż o niego nie prosiłam.
Przeszłość Özti i tak była wystarczająco skomplikowana, więc zaplanowałem wieczór tak, aby uniknąć niezręcznych sytuacji. Kiedy zadzwonił dzwonek do drzwi i stanęła w nich, trzymając ostrożnie ciasto, z niepewnością na twarzy, nie myślałem wiele. Kierowały mną stare nawyki.
„Nie sądzę, żeby to był dobry pomysł, żebyś tu teraz był” – powiedziałem, starając się być uprzejmy, ale stanowczy. „Dzisiejszy wieczór jest tylko dla najbliższej rodziny”.
