Później Henri powiedział mi, że w tamtym momencie początkowo myślał, że to była moja ostatnia, desperacka próba.

Gest zranionej matki.

Sposób na przerwanie ceremonii.

Drobny akt zemsty.

Prawie zignorował moją wiadomość.

Prawie.

Ale coś w prostocie tego zdania go powstrzymało.

Żadnych obelg.

Żadnych gróźb.

Żadnego dramatyzmu.